Danny blogt! Van toeschouwer naar deelnemer.

Samenvatting
Als je de tekst te lang vindt dan volstaat deze samenvatting: stem 21 maart GroenLinks.

De politiek had altijd al mijn interesse en in 2015 bekroop mij het gevoel mee te willen doen. Mijn hart lag al aan de linkerkant van het politieke speelveld. Vooral het sociale aspect daarin sprak mij aan. Steeds meer maakte ik mij echter ook druk om onze omgeving, het klimaat en de toekomst. Ik vond dat ik mee moest doen. Ik meldde mij in januari 2016 aan om bij GroenLinks in de keuken te gaan kijken. De eerste kennismaking gaf mij het gevoel van een warm bad.

Het zou nog twee jaar duren tot aan de verkiezingen; ik had dus nog ruim de tijd. Die tijd heb ik bewust ingevuld door mensen te leren kennen, zien hoe de hazen lopen in de lokale politiek en om kennis op te doen over de inhoud en de onderwerpen. Stapje voor stapje leerde ik de lokale politiek steeds beter kennen. Nu ben ik twee jaar verder en sta ik op plek vier op de kandidatenlijst. Ik hoop na 21 maart 2018 in de raad te komen en aan de slag te gaan: van toeschouwer naar deelnemer. Ik ben er klaar voor en heb er zin in.

Als toeschouwer heb ik gemerkt dat de samenwerking in de gemeenteraad constructief is, men gaat fatsoenlijk met elkaar om. Ook viel het mij op dat alle partijen wel een sociaal gezicht hebben en zich druk maken om onze woon- en leefomgeving. Waarom vind ik dan toch dat de inwoners op ons moeten stemmen; wat maakt dan het verschil?
Ik zie wel de verschillen in zeggen en doen. Alle partijen vinden de gezondheid van onze burgers belangrijk. Toch zijn er partijen die het verkeer in de binnenstad niet willen verminderen. Dat vind ik vreemd. Is de gezondheid van de mensen die daar wonen en werken dan niet belangrijk? Argument is vaak dat het ten koste zou gaan van de detailhandel. Ik snap die argumentatie niet. Laten wij samen met die middenstand de handen ineen slaan om het centrum te verfraaien, te vergroenen en laten wij het openbaar vervoer goed regelen. Een frisse en levendige binnenstad zorgt ervoor dat men de deur uitgaat en niet in een webshop de boodschappen besteld.

Een ander verschil zit hem in de ideeën rondom energieneutraal. Wij allen hebben de taak om goed en zuinig met onze aarde om te gaan. De gemeente Apeldoorn heeft daar ook een rol in. Weer is iedereen het met elkaar eens. En toch ook weer de verschillen. Er zijn partijen die willen wachten op de toekomstige ontwikkelingen en uitvindingen. Natuurlijk die zullen er komen, maar daar wil ik niet op wachten. Nu wonen wij hier, nu begint onze toekomst. Dus laten we ook in het nu aan de slag gaan en blijven. Er zijn partijen die de oplossingen zoeken in het minder gaan gebruiken en leggen daarmee de verantwoording bij de ander. Dat vind ik te makkelijk. We moeten doen wat we kunnen. Verbruik minderen, lokaal energie opwekken en laten wij bedrijven aantrekken die zorgen voor de ontwikkelingen op dit vraagstuk. Ik hoor partijen zeggen dat we te weinig wind hebben in Apeldoorn om windenergie op te wekken. Wat een onzin. Wat een excuus om maar niks te moeten doen. Anderen hoor ik roepen dat er geen draagvlak is onder de burgers. Hoeveel draagvlak is er om belasting te betalen; schaffen we toch ook niet af? Ik vind het roepen voor de bühne. Daar komen wij niet verder mee.

Momenteel zie ik via de sociale media van alles voorbij komen om maar de aandacht van de kiezers te trekken. Ik zie een filmpje waarin de minister-president ons wil laten geloven dat hij en de zijnen ons kan beschermen tegen onder andere het importeren van Turkse spanningen. Ik zie een kandidaat roepen: “stem op mij als je tegen de komst van een AZC bent”. Op die momenten voel ik mij nog meer thuis bij GroenLinks. Niet de mensen bang maken voor problemen die er niet zijn, geen beloftes doen die je niet waar kan maken, niet gaan roepen om het roepen. Wij maken ons hard voor een samenleving waarin plek is voor de ander: een inclusieve maatschappij.

Een ander filmpje dat mijn aandacht trok, liet een partij zien die klaar is voor het gevecht. Een bokshandschoen moest dat beeld onderstrepen. Een ander bericht noemde bij naam en toenaam een ambtenaar met daarbij de oproep om die ambtenaar op te knopen. Wat zijn dat voor mensen? Wat zijn dat voor partijen? Willen en kunnen zij samenwerken om onze mooie gemeente vooruit te helpen? Of willen die alleen maar scoren met de verkiezingen? Nee, geef mij maar een partij die wel wil samenwerken en dat in de laatste jaren ook heeft laten zien. Zowel in de gemeenteraad als ook in het college. Met bevlogen fractieleden en een wethouder die onder andere in een versneld tempo de forse financiële problemen heeft weten op te lossen. Dan ben je goed bezig voor de burgers.
Dus niet schreeuwen, geen stemmingmakerij, geen bangmakerij, geen valse beloftes, geen uitsluiting, geen gevecht. Maar de schouders eronder, samenwerken, keuzes maken, iedereen erbij betrekken en dat alles gewoon in Apeldoorn. Daar heb ik zin in. Bewust heb ik geen namen genoemd van de andere partijen. Ik ben namelijk van mening dat wij het op eigen kracht kunnen. Daarom is het niet nodig om een ander naar beneden te halen. Ik steek liever mijn hand uit naar de ander. Van toeschouwer naar deelnemer. Ik weet op wie ik zal stemmen 21 maart en ik hoop dat jij daar nu ook van overtuigd ben.

Reageren? groenlinks@apeldoorn.nl

Author: Margien de Vries

Share This Post On